تو ای مادر که یک عمره دلت با غصه دمسازه

صبوری های تو مادر منو به گریه میندازه

مث یک طفل خواب آلوده من محتاج آغوشم

از اون لالاییات مادر بخون بازم توی گوشم

برای سرنوشت من تو دلواپس ترین بودی

برای اشک های من همیشه آستین بودی

تو ای همیشه غمخوارم تو ای محرم ترین یارم

بنام نامی مادر همیشه دوستت دارم

نوارش کن منو مادر که فرزند تو غمگینه

کی میخواد بعد از این تو قلبه من جای تو بنشینه

گل من روزگار روزی تورو از شاخه می چینه

در آغوشم بگیر مادر که رسم روزگار اینه

که رسم روزگار اینه