دیشب بی بی... سی فارسی داشت یه برنامه در مورد هند پخش می کرد که بیشتر روی روستاها متمرکز بود. طبقه فقیری رو نشون می داد که برای زمین دارها کار می کردن و حقوق شون رو به برنج می گرفتن و هیچ غذایی به جز برنج نمی خوردن. باور کردنش سخته ولی اونها فقط برنج می خوردن! البته نه تا حدی که سیر بشن. یعنی از صبح ساعت ۸ کار می کردن تا ۶ بعدازظهر و یه مقدار برنج می گرفتن. تنها غذای گوشتی که می خوردن موش های مزرعه بود. موش های فاضلاب نه ها! موش هایی که توی مزرعه بودن رو می گرفتن و کباب می کردن و می خوردن. این تنها غذای پروتینی اونها بود. این طبقه پست ترین طبقه نظام کاست هند بودن. بچه ها باید کار می کردن و به سرنوشت پدر و مادرشون دچار می شدن.

بعضی از اونها تلاش می کردن تا از شر نظام طبقاتی حاکم بر روستاها خلاص بشن و خودشون رو به بمبئی می رسوندن. البته یک در صد نفر اونها. توی بمبئی هم آلونک نشین می شدن. وقتی دوربین رفت روی آلونک های اونها حکایت از فاجعه داشت. گزارشگر می گفت بوی تعفن و فاضلاب میاد. توی این آلونک نشین ها ۶۰۰ هزار نفر زندگی می کردن.

تا به حال فقر رو فقط در آفریقا دیده بودم. مثلن جاهایی مثل اتیوپی و سودان. ولی فقر توی کشوری مثل هند اون هم در این حد برام غیرقابل هضم بود.